«Digan lo que digan, l'asturianu nun nos da privilexos, sinón problemes»

AGORA

Pablo Texón
Pablo Texón

Pablo Texón, poeta y académicu de l'ALLA diz que la bronca na Xunta col asturianu espeyó'l conflictu llingüísticu qu'existe n'Asturies

11 nov 2019 . Actualizado a las 05:00 h.

Tovía en mayo Pablo Texón publicó «Allumamientu», col que se fixo col XXIV Premiu Xuan María Acebal de Poesía. Académicu de la ALLA quier que l'academia «seya sentida como cercana al pueblu» y una oficialidá que sirva «pa dar derechos a quien agora nun los tien y nun quita nengún derechu a naide».

-¿Cómo te namorasti del asturianu? ¿Foi un testu, un poema, lo qu'oyisti en casa...?

-Creo que nunca me namoré del asturianu. Eso ye una concepción (involuntariamente) diglósica qu'atribúi a la llingua minorizada un componente emocional que tapez la so validez comunicativa. Sí ye verdá que cuando sistematices científicamente una realidá tan alloñada de los focos de poder como ye la llingua asturiana sientes una emoción redentora mui prestosa. Sí, pue ser daqué asemeyao a namorase...

-La escuela, pero tamién la música, ficieron muncho pol asturianu nestes décades ¿quién te paez que fizo más?

-Quien más fixo pol asturianu foron los falantes que siguieron espresándose nun idioma que nun yera más qu'una torga na so carrera social. Digan lo que digan, l'asturianu nun nos da privilexos, sinón problemes esternos pa desarrollanos.