Los idiomes oficiales de los Estaos bálticos son de dos tribes, finoúgricu n’Estonia y bálticos en Letonia y Lituania. Les báltiques son les llingües más antigües d’Europa, les más averaes al indoeuropéu. Oficiales dende 1918 como llingües nacionales, col aniciu de les Repúbliques Báltiques.
Estonia
Llingua oficial l’estoniu, emparentáu col finés. De 1.350.000 habitantes, calcúlase que’l 95% son falantes d’estoniu como llingua materna.
Letonia
Llingua oficial el letón, emparentáu col lituanu. Tien 1.850.000 habitantes. Estímase que’l 65% son falantes de llingua materna letona. Amás, hai 70.000 falantes de voru.
Anque se creyía desaniciáu fai 10 años, los caberos falantes de livón malapenes son delles docenes, y estúdiase na universidá.
Lituania
Llingua oficial el lituanu, emparentáu col letón. De 2.890.00 habitantes, estímase que’l 85% son falantes de llingua materna lituana. Sicasí hai 4 millones de falantes. Oficial col polacu en Punsk (Polonia). Fálase tamién sl otru llau de la llende con Bielorrusia.
Los trés estaos tienen minoríes rusófones dende la so independencia de la Xunión Soviética, que fomentó tresllaos de población en dambos sentíos pa la rusificación d’estos territorios.
La XE que pierde falantes de les sos minoríes como pasó nel casu estremu del livón, tien la oportunidá de ser la suma de munches identidaes de munchos pueblos, non solo de los estaos miembros.
La cadarma d’agora esanicia la Europa real. La oficialidá pa les llingües cooficiales d’España pue xirar el panorama haza la reconocencia d’una Europa más diversa y plural, que ye la que dellos estaos nun faen por sacala a la lluz.
Dempués habrá oficializase l’asturianu en toles estayes y algamar automáticamente les ventaxes alquiríes poles otres llingües cooficiales.
Esa ye la bona direición que pruye a esti país pa caltener el so patrimoniu llingüísticu vivu, si nun se quier finar como’l livón.