TEMA Carlos Casares

Últimos artículos publicados

03 abr 2001

ADEUS A PACO MANTECÓN

Á MARXE / Carlos Casares Onte foi Marino Dónega, hoxe correspóndelle a Paco Mantecón, outro amigo que se vai. O primeiro, despois dunha vida chea; o segundo, en plena madurez, con moitos anos aínda por diante, se non se lle cruzase a morte polo medio en forma deso que os eufemismos chaman unha cruel enfermidade e que, en realidade, se chama cancro.

02 abr 2001

O mundo da cultura galega despide a un «home xovial, elegante e de boa escrita»

Marino Dónega foi redactando unhas memorias que, segundo Carlos Casares, «dan para facer un libro» «¡Non me digas! Morreu Marino ... Sabía que estaba mal pero estas cousas nunca pensas que van pasar». As xentes da cultura recibían na tardiña de onte a nova. A primeira lembranza era a dunha voz esgazada, case inaudible, e un sonriso, ou ás veces unha gargallada, dun galeguista retranqueiro e irónico. Era, en palabras de Salvador García Bodaño, «o sorriso do galeguismo». Hai pouco menos dun ano dicía en La Voz de Galicia: «Empecei unhas memorias, pero ando desmemoriado». De tódolos xeitos, deixounas escritas.

RODRI GARCÍA

02 abr 2001

Ferido en Teruel mentras tomaba un café

Marino Dónega dicía que era un home de sorte, a pesares de que na Guerra Civil foi ferido en Teruel, pero non nunha dura batalla senón mentres estaba tomando un café. Contaba que «déronme seis puntos na cabeza. Díxome o médico que non tiñan anestesia e se me cosía igual.

22 mar 2001

Ferrín: «Os galegos pertenecemos á Europa occidental subalterna»

El autor de «Con pólvora é magnolias» presentó el recital de dos premios Nobel en Compostela «A lingua é un teritorio liberado». Lo dijo Méndez Ferrín al presentar el recital de Derek Walcott y Wole Soyinka y para explicar a los dos poetas y premios Nobel que los gallegos «pertenecemos á Europa occidental subalterna, un pobo invisible desde o exterior no que florece unha literatura na súa lingua». El candidato gallego al Nobel quizá debería hacer caso a Walcott, que bromeó diciendo que la Academia sueca le dió el galardón porque escribió protestando porque se lo habían dado a su amigo Soyinka antes.

CONCHA PINO