O xurado enxalza a capacidade do texto para «abrir un debate sobre a profesionalización do mundo cultural e a necesidade de dignificar os traballadores da palabra en xeral, e da poesía en particular»
«Curar la piel» se asoma a las marcas de tinta para abrirse a otros temas como la necesidad compartida de memoria, la voluntad de permanencia o el anhelo de distinción, pero sobre todo el paso del tiempo